Metaphorical and imaginary-paradoxal expression in “Modernistic” uzbek novel
Abstract
Ushbu maqolada zamonaviy o‘zbek “modern” romanchiligida ro‘y berayotgan yangilanish va o‘zgarishlar, xususan antiqahramon yaratish tajribasi yozuvchi Nazar Eshonqulning “Go‘ro‘g‘li yoxud hayot suvi” romani misolida qiyosiy tadqiq etilgan. Chunki bu asardagi badiiy reallik real voqealardan zinhor kam bo‘lmagan darajada poetik vazifa bajaradi. Muallif odam va jamiyatni anglashga intilar ekan, inson sharaflanmagan, uning sha’n-shavkati e’tibor topmagan ijtimoiy muhitni keskin inkor etadi. Haqiqat va adolat izlab sarson-sargardon bo‘lgan adabiy qahramon – N. ning hayot sinovlarini yengishga urinish yo‘lida chekkan iztiroblari misolida vorislik tamoyili unutilgan, takomillashuvdan begona jamiyat qonunlari ustidan istehzoli kuladi. Jamiyat va inson tafakkuri taraqqiyotining hayotiy mohiyatini ko‘rsatadi.