OPTIMIZATION OF METHODS FOR CORRECTING PSYCHOEMOTIONAL DISORDERS IN PATIENTS WITH CARDIOVASCULAR DISEASES WHO HAVE HAD COVID-19

Introduction. The COVID-19 pandemic has led to a significant increase in psychoemotional disorders among patients with cardiovascular diseases. Anxiety-depressive states in this group of patients may worsen the course of the underlying pathology and reduce the effectiveness of ongoing therapy. Aim of the study. To optimize the methods of correction of psychoemotional disorders in patients with cardiovascular diseases who have recovered from COVID-19 based on the analysis of their psychological status, clinical characteristics, and biochemical indicators. Materials and methods. A clinical observational study was conducted involving 259 patients with cardiovascular diseases who had recovered from COVID-19. The psychoemotional status of patients was assessed using the HADS, Hamilton, and Zung scales. Additionally, biochemical markers of inflammation and oxidative stress were analyzed, including C-reactive protein (CRP), interleukin-6, cortisol, homocysteine, and glutathione. Statistical analysis of the data was performed using the SPSS software. Results. Anxiety-depressive disorders of varying severity were identified in the majority of patients. A statistically significant relationship was found between the severity of psychoemotional disorders and the levels of inflammatory and hormonal markers. The use of complex therapy including antidepressants (Rexetin, Mirtazapine) contributed to a decrease in anxiety and depression levels and improved the quality of life of patients. Conclusions. The obtained results indicate the need for a comprehensive approach to the treatment of patients with cardiovascular diseases after COVID-19, taking into account their psychoemotional status. Введение. Пандемия COVID-19 привела к значительному увеличению распространенности психоэмоциональных расстройств среди пациентов с сердечно-сосудистыми заболеваниями. Тревожно-депрессивные состояния у данной категории пациентов могут ухудшать течение основного заболевания и снижать эффективность проводимой терапии. Цель исследования. Оптимизировать методы коррекции психоэмоциональных расстройств у пациентов с сердечно-сосудистыми заболеваниями, перенесших COVID-19, на основе анализа их психоэмоционального состояния, клинических характеристик и биохимических показателей. Материалы и методы. Проведено клиническое наблюдательное исследование с участием 259 пациентов с сердечно-сосудистыми заболеваниями, перенесших COVID-19. Психоэмоциональное состояние пациентов оценивали с использованием шкал HADS, Гамильтона и Зунга. Кроме того, исследовали биохимические маркеры воспаления и окислительного стресса, включая С-реактивный белок (СРБ), интерлейкин-6, кортизол, гомоцистеин и глутатион. Статистическую обработку данных выполняли с использованием программного обеспечения SPSS. Результаты. У большинства пациентов были выявлены тревожно-депрессивные расстройства различной степени выраженности. Установлена статистически значимая взаимосвязь между выраженностью психоэмоциональных расстройств и уровнями воспалительных и гормональных маркеров. Применение комплексной терапии, включавшей антидепрессанты (Рексетин, миртазапин), способствовало снижению уровня тревоги и депрессии, а также улучшению качества жизни пациентов. Выводы. Полученные результаты свидетельствуют о необходимости комплексного подхода к лечению пациентов с сердечно-сосудистыми заболеваниями, перенесших COVID-19, с обязательным учетом их психоэмоционального статуса. Кіріспе. COVID-19 пандемиясы жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттер арасында психоэмоционалдық бұзылыстардың таралуының едәуір артуына әкелді. Пациенттердің осы санатындағы үрей мен депрессия негізгі аурудың ағымын нашарлатып, жүргізілетін емнің тиімділігін төмендетуі мүмкін. Зерттеудің мақсаты. Психоэмоционалдық жағдайды, клиникалық сипаттамаларды және биохимиялық көрсеткіштерді талдау негізінде COVID-19 инфекциясын бастан өткерген жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттердегі психоэмоционалдық бұзылыстарды түзету әдістерін оңтайландыру. Материалдар мен әдістер. Зерттеуге COVID-19 инфекциясын бастан өткерген жүрек-қантамыр аурулары бар 259 пациент қатысты. Пациенттердің психоэмоционалдық жағдайы HADS, Гамильтон және Зунг шкалаларының көмегімен бағаланды. Сонымен қатар қабыну мен тотығу стрессінің биохимиялық маркерлері, оның ішінде С-реактивті ақуыз (СРА), интерлейкин-6, кортизол, гомоцистеин және глутатион зерттелді. Деректерге статистикалық өңдеу SPSS бағдарламалық қамтамасыз етуі арқылы жүргізілді. Нәтижелер. Пациенттердің басым бөлігінде әртүрлі айқындық дәрежесіндегі үрей-депрессиялық бұзылыстар анықталды. Психоэмоционалдық бұзылыстардың айқындық дәрежесі мен қабыну және гормондық маркерлер деңгейлері арасында статистикалық тұрғыдан маңызды өзара байланыс анықталды. Рексетин мен миртазапинді қамтитын кешенді ем үрей мен депрессия деңгейінің төмендеуіне, сондай-ақ пациенттердің өмір сүру сапасының жақсаруына ықпал етті. Қорытынды. Алынған нәтижелер COVID-19 инфекциясын бастан өткерген жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттерді емдеуде олардың психоэмоционалдық жағдайын міндетті түрде ескере отырып, кешенді тәсілді қолдану қажеттігін көрсетеді.

Not yet translated