Navoiy "Layli va Majnun" dostonida adolatli shoh idealining badiiy ifodasi

Mazkur maqolada Alisher Navoiyning “Layli va Majnun” dostonining 37-bobida tasvirlangan Sulton Uvays Bahodir obrazining badiiy talqini tahlil qilinadi. Navoiy dostonning ushbu bobida Husayn Boyqaroning jiyani, Temuriylar avlodidan bo‘lgan Sulton Uvays Bahodirni maqtov bilan tilga olib, uni adil, olim va mard sarkarda sifatida tasvirlaydi. Shoir bu madh orqali nafaqat tarixiy shaxsga ehtirom bildiradi, balki ideal rahbar va komil inson timsolini yaratadi. Asarda shoir soqiy, qadah, boda kabi ramzlar orqali ilohiy ma’rifat, adolat, himmat va ruxiy poklik g‘oyalarini ilgari suradi. Baytlarda majoz va timsollar vositasida insonni ma’naviy yuksalishga, haqiqatga va mehrga da’vat etuvchi falsafiy ruh seziladi.

Not yet translated