BOLALARNI TARBIYALASH VA ULARGA TA'LIM BERISH BORASIDAGI MAJBURIYATLAR

Ushbu maqola O‘zbekiston ichki ishlar organlari hamda huquqni muhofaza qilish tizimlarida bola tarbiyasi va ta’lim berishning mavjud holati, uning zaruriyati, huquqiy asoslari va zamonaviy muammolarini tahlil qiladi. Maqolada bola huquqlari bo‘yicha xalqaro va milliy huquqiy-huquqshunos yakunlar ko‘rib chiqiladi, IIO (Ichki ishlar organlari) tizimida tarbiya, ma’rifiy-profilaktik ishlar va yoshlar bilan ishlashning afzalliklari va kamchiliklari tanqidiy analiz qilinadi. Shuningdek, ta’lim-tarbiya jarayonida davlat, jamiyat va huquqni muhofaza qiluvchi organlar hamkorligining ahamiyati, joriy yillarda qabul qilingan qonun va islohotlar misollarida ko‘rsatiladi. maqola oxirida ogohlik va har tomonlama tarbiya zarurati haqida xulosa beriladi. This article analyzes the current state of child upbringing and education within the Internal Affairs Bodies (IAB) and the law enforcement system of Uzbekistan, emphasizing its necessity, legal foundations, and contemporary challenges. The article examines international and national legal frameworks regarding children’s rights, critically evaluating the advantages and shortcomings of educational, preventive, and youth-oriented work within the IAB structure. It also highlights the significance of cooperation between the state, society, and law enforcement agencies in the process of educating and nurturing children, using examples of laws and reforms adopted in recent years. The article concludes with reflections on the importance of vigilance and comprehensive upbringing. Bu makale, Özbekistan’ın içişleri organlarında ve hukuk-uygulama sistemlerinde çocukların eğitimi ve terbiyesinin mevcut durumu, bunun gerekliliği, hukuki temelleri ve güncel sorunlarını analiz etmektedir. Makalede çocuk haklarıyla ilgili uluslararası ve ulusal hukukî-normatif sonuçlar incelenmekte, İİO (İçişleri Organları) sisteminde yürütülen eğitimsel, manevi–önleyici çalışmalar ile gençlerle yapılan faaliyetlerin avantajları ve eksiklikleri eleştirel olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca eğitim–terbiye sürecinde devlet, toplum ve hukuk-uygulayıcı organlar arasındaki işbirliğinin önemi, son yıllarda kabul edilen kanun ve reformlar örnekleriyle birlikte gösterilmiştir. Makalenin sonunda ise uyanıklık ve çok yönlü terbiye gerekliliği hakkında genel bir sonuç sunulmaktadır.

Перевод пока недоступен