SO‘Z – TILNING MARKAZIY BIRLIGI

Maqolada tilning eng markaziy va irratsional birligi hisoblangan so‘z, so‘zning semantik strukturasi o‘rganilgan. So‘zning til-invariant va nutq-variant hodisasi sifatida lingvopoetik, lingvokulturologik, lingvopragmatik, lingvopsixik aspektlarda diaxron, sinxron reallashuvi ko‘rib chiqilgan. So‘zning shakl, ma’no va funksiya xususiyati, ularning o‘zaro teng qimmat asosida bir-birini taqozo va inkor qilishi, so‘zning markaziy va periferik ma’nolari tavtologik tahlil qilingan. Shuningdek, so‘zning til tizimidagi markaziy o‘rni, uning mazmuniy va struktur xususiyatlari lingvistik nuqtai nazardan tahlil qilinadi. So‘zning tilning asosiy birliklari — fonema, morfema, gap va matn bilan o‘zaro munosabati ochib berilib, uning nomlash, ifodalash va kommunikativ vazifalari ilmiy asosda yoritiladi. Maqolada turli lingvistik maktablarning so‘z tabiatiga oid qarashlari tahlil qilinib, til tizimida so‘zning markaziy birlik sifatida shakllanishi va til taraqqiyotidagi o‘rni bo‘yicha xulosalar ishlab chiqiladi.

Ҳали таржима қилинмаган