ANTIUTOPIK ASARLARDA INSON RUHINING QURBONLIGI

Mazkur maqolada Jonatan Sviftning “Gulliverning sayohatlari”, Yevgeniy Zamyatinning “Biz”, Jorj Oruellning “Molxona” hamda Ahmad A’zamning “Ro‘yo yoxud G‘ulistonga safar” asarlari asosida antiutopik adabiyotda inson ruhining qurbon qilinishi masalasi tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida turli davr va adabiy muhitga mansub asarlar o‘rganilib, ularda tasvirlangan “mukammal jamiyat” g‘oyasining asl mazmuni ochib beriladi. Ushbu asarlarda insonning o‘zligini yo‘qotishi, erkin fikrlash imkonining kamayishi va tenglik nomi bilan adolatsizlikning kuchayishi ko‘rsatib beriladi. Inson qalbi, his-tuyg‘ulari va mustaqil fikrlashi esa eng muhim qadriyat sifatida yoritiladi.

Ҳали таржима қилинмаган