تلفیق تئوری بیز با روش مونت کارلو جهت ارتقاء نتایج واسنجی مدلهای هیدرولوژیکی

در این مقاله عدم قطعیت پارامترهای یک مدل بارش –رواناب با استفاده از تلفیق روش مونت کارلو و تئوری بیز تحت عنوان GLUE1 مورد ارزیابی قرار می گیرد. برای شبیه‌سازی تبدیل بارش به رواناب از روش توزیعی – مفهومی مادکلارک استفاده گردید که در آن آبنمود رواناب حوزه از ترکیب رواناب سلول‌ها در یک شبکه مربعی بر مبنای روش زمان – مساحت شکل می‌گیرد. بکارگیری روش مونت کارلو برای تحلیل عدم قطعیت پارامترها، منجر به تعیین محدوده مناسب تغییرات پارامترها می‌گردد که این محدوده قابل اصلاح با اطلاعات جدید نیست. ولی در روش GLUE با تلفیق تئوری بیز، بهنگام سازی برای اصلاح عدم قطعیت پارامترها و همچنین محدوده پیش‌بینی‌ها و توزیع آنها با استفاده از اطلاعات جدید قابل انجام است. معیارهای نیکویی برازش برای تعیین عدم قطعیت پارامترها بنحوی انتخاب شد که وزن بیـشتری به دبی‌های حداکثر در آبنمود نسبت به سایر بخش‌های آبنمود داده شود. در این مقاله شبیه سازی بارش – رواناب به همراه تحلیل عدم قطعیت پارامترها در حوزه قره سو واقع در حوزه کرخه مورد آزمون قرار گرفت. نتایج حاکی از برتری روش GLUE در تعیین محدوده بهینه پارامترهای مدل بارش – رواناب نسبت به روش مونت کارلو بود.

Hali tarjima qilinmagan