ການອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການຮຽນຮຂອງຊາວກະສກອນ ເພອປບປງການລຽງແບໃນ ສປປ ລາວ.

ບົດຄັດຫຍໍ້: ບົດຄວາມນີ້ອະທິບາຍວິທີການ ແລະ ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການສຶກສາເພື່ອອໍານວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ຊາວກະສິກອນໄດ້ຮຽນຮູ້ໃນການປັບປຸງວິທີການລ້ຽງແບ້ ແລະ ເພີ່ມຜົນຜະລິດໃນແຂວງສະຫວັນນະເຂດ, ສປປ ລາວ. ວິທີການລ້ຽງໃໝ່ໄດ້ຖືກທົດລອງຢູ່ໃນ 7 ບ້ານ ໂດຍມີ 70 ຄົວເຮືອນໃນ 3 ເມືອງ ແລະ ໄດ້ຂະຫຍາຍຜົນໄປຍັງເມືອງອື່ນໆ ຜ່ານໂຄງການຂອງອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ (NGO). ວິທີການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລວມມີການຢ້ຽມຢາມຄົວເຮືອນທຸກໆເດືອນໂດຍພະນັກງານປສຸສັດຂອງລັດ, ການຈັດຝຶກອົບຮົມໃນບ້ານ, ແລະ ການຢ້ຽມຢາມຂ້າມບ້ານ ເພື່ອສົ່ງເສີມການແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ລະຫວ່າງຊາວກະສິກອນ. ຊາວກະສິກອນໄດ້ຮຽນຮູ້ວິທີການສ້າງຄອກທີ່ສະອາດ ແລະ ປອດໄພ, ຫຼຸດອັດຕາການຕາຍຂອງລູກແບ້, ປູກ ແລະ ໃຊ້ຫຍ້າ, ປ້ອງກັນ ແລະ ປິ່ນປົວພະຍາດ, ນຳໃຊ້ແຮ່ທາດກ້ອນ ແລະ ອາຫານເສີມສຳລັບແບ້ແມ່ພັນທີ່ກຳລັງໃຫ້ນົມ ແລະ ແບ້ຜູ້ໄວໜຸ່ມ. ໄດ້ມີການສ້າງຕັ້ງ "ພັນທະມິດແຫ່ງການຮຽນຮູ້" ລະຫວ່າງພະນັກງານຂອງລັດ ແລະ NGO, ເຊິ່ງໄດ້ພົບປະກັນທຸກໆ 6 ເດືອນ ເພື່ອແບ່ງປັນຂໍ້ມູນດ້ານວິຊາການ ແລະ ປະສົບການການເຮັດວຽກກັບຊາວກະສິກອນຜູ້ລ້ຽງແບ້. ວິທີການປະເມີນຜົນລວມມີການສຳຫຼວດແບບມີໂຄງສ້າງ 3 ຄັ້ງ (ກ່ອນ, ກາງ ແລະ ຫຼັງ), ການປະຊຸມຮັບຟັງຄຳຄິດເຫັນຂອງຊາວກະສິກອນ ແລະ ການສຳພາດສະມາຊິກພັນທະມິດ. ການປິ່ນປົວສຸຂະພາບສັດ ແລະ ແຮ່ທາດກ້ອນ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກນຳໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ເນື່ອງຈາກມີພະຍາດເກີດຂຶ້ນສູງໃນລູກແບ້. ສ່ວນຫຍ້າ, ຄອກແບ້ ແລະ ອາຫານເສີມໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມໜ້ອຍກວ່າ ເພາະຕ້ອງໃຊ້ຕົ້ນທຶນ, ແຮງງານ ແລະ ທີ່ດິນ. ອັດຕາການເກີດພະຍາດ ແລະ ການຕາຍຂອງສັດຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນໄລຍະ 4 ປີ. ພັນທະມິດແຫ່ງການຮຽນຮູ້ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຊາວກະສິກອນອີກ 500 ຄົນໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ນຳໃຊ້ວິທີການປ້ອງກັນ ແລະ ປິ່ນປົວພະຍາດແບ້. ສະຫຼຸບ: ການນຳໃຊ້ວິທີການຮຽນຮູ້ທີ່ຫຼາກຫຼາຍໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນໃນໄລຍະຫຼາຍປີ ສາມາດຮັບປະກັນການພັດທະນາສັກກະຍະພາບໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຂະຫຍາຍຜົນກະທົບໄປສູ່ຄົວເຮືອນອື່ນໆໄດ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ. Abstract: This paper describes the methods and outcomes from facilitating farmer learning to improve goat husbandry practices and productivity in Savannakhet province, Lao PDR. New husbandry practices were trialed in seven villages with 70 households in three districts and scaled out to more districts via NGO projects. Implementation methods included monthly household visits by government livestock staff, village training events, and cross village visits to encourage knowledge exchange between farmers. Farmers learnt how to build clean and safe houses, reduce kid mortality, grow and use forages, prevent and treat diseases, use mineral blocks and supplementary feed lactating does and young male goats. A Learning Alliance was established between government and NGO staff, meeting every 6 months to share technical information and experiences working with goat farmers. The evaluation methods included three structured surveys (pre, mid and post), farmer feedback sessions at learning events, and interviews with Learning Alliance members. Animal health treatments and mineral blocks were the most readily used practices due to high disease incidence in kids. Forages, goat pens and supplementary feeding were less popular due to cost, labour and land requirements. Disease incidence and mortality significantly decreased over four years. The Learning Alliance enabled an additional 500 farmers to be trained and adopt goat disease prevention and treatments. We conclude that using multiple farmer learning approaches over several years ensures capacity development is reinforced and impacts are scaled out to more households.

Hali tarjima qilinmagan