Usmon Azim idiostilining evolyutsiyasi: invariant va variativ komponentlarning lingvopoetik tahlili

Annotatsiya: Maqolada Usmon Azim she’riyatining individual uslubiga xos barqaror va o‘zgaruvchan belgilar lingvopoetik jihatdan tahlil qilinadi. Tabiat, vaqt, inson va xotira konseptlarining poetik talqini, metafora va jonlantirishning funksional imkoniyatlari, dialogik poetika hamda hissiy ifodadan falsafiy umumlashtirishga o‘tish jarayoni yoritiladi. “Dekabr balladasi” misolida tabiat obrazining lirik muloqot ishtirokchisiga aylanishi izohlanadi. Konseptual maydonlar va uslubiy komponentlarning o‘zaro munosabati uchta jadvalda umumlashtiriladi. Xulosalar matnda keltirilgan sifat tahliliga asoslanadi. Kalit so‘zlar: Usmon Azim, idiostil, lingvopoetika, invariant komponent, variativ komponent, konseptual maydon, metafora, jonlantirish, poetik dialog .

Hali tarjima qilinmagan