KLASSIK FALLOT TETRADASI: KLINIKI-ANATOMIK XUSUSIYATLARI, PATOFOIZIOLOGIYASI, DIAGNOSTIKASI, OʻZBEKISTONDA UNING DOLZARBLIGI VA ZAMONAVIY DAVOLASH PRINSIPLARI
Annotatsiya
Fallot tetradasi (TOF) – tug‘ma yurak nuqsonlarining eng keng tarqalgan siyanotik turi bo‘lib, har 1000 odamdan 0,34% holatda uchrab qoladi. Kasallik to‘rtta fundamental anatomik o‘zgarishlardan iborat: katta perimembranoz ventricular septal defekti, ikki qorincha ustida joylashgan aorta (overriding aorta), subpulmonar o‘ng ventrikulyar chiqish yo‘li torkanmasi (RVOTO) va surunkali sistemik bosimlarga javoban rivojlangan o‘ng ventrikul gipertrofiyasi. Klinik ko‘rinishi uch fazali dinamikada kechadi, eng og‘ir davri 6-24 oylik hyperksik (hansirash) xurujlari bilan xarakterlanadi. Ushbu sharh maqolasida TOFning embriogenezi, batafsil anatomik spektrumu, klinik-funksional rivojlanish bosqichlari, zamonaviy multi modal diagnostika algoritmi, palliativ va radikal jarrohlik yondashuvlari, shuningdek uzoq muddatli kardiovaskulyar kompensatsiya mexanizmlari chuqur tahlil qilinadi. So‘nggi ESC/AHA ko‘rsatmalariga ko‘ra neonatal davrda o‘tkazilgan to‘liq anatomik ta’mirlash 97,2% operatsion omon qolish va 92% 30 yillik hayot ta’minlaydi.